انتشارات
مجلات علمي |
| اساسنامه |
|
|
|
نمايندگان پزشكي قانوني كشورهاي (ايران، مصر، اردن، سوريه، لبنان ، فلسطين، الجزاير، ليبی، يمن، افغانستان، تاجيکستان،قرقيزستان، مالزی، اندونزی و آذربايجان ) به نمايندگي از مؤسسات پزشكي قانوني كشور متبوع خود در چهارم تيرماه 1386 در نشست تهران با توجه به تفاهمنامه اولين كنگره پزشكي قانوني كشورهاي اسلامي كه به ابتكار جمهوري اسلامي در تيرماه 1383 در تهران برگزار گرديد و با عنايت به بيانيه پاياني دومين كنگره پزشكي قانوني كشورهاي اسلامي كه در شهريور 1385 در امان بر پا شد و با عزم راسخ براي تحكيم مباني برادري و دوستي موجود و با هدف تعالي پزشكي قانوني در كشورهاي عضو در حد بالاترين استانداردهاي جهاني و عينيت بخشيدن به تبادل پيشرفتها و نوآوريها در زمينه پزشكي قانوني و بر طرف نمودن چالشهاي موجود و ارايه راهكارها و دستورالعملهاي استاندارد و با تأكيد بر اعلاميه تهران مبني بر توافقات اصولي تأسيس سازمان پزشكي قانوني كشورهاي اسلامي و بيانيه امان در تحكيم توافقات اوليه توافق مينمايند كه بر مبناي اساسنامه حاضر سازمان پزشكي قانوني كشورهاي اسلامي را كه از اين پس در اين اساسنامه سازمان ناميده ميشود تأسيس نمايند. فصل اول ٭ تعريف ماده(1) سازمان پزشكي قانوني كشورهاي اسلامي سازماني علمی تخصصي و بينالمللی است كه حيطه فعاليت آن مؤسسات پزشكي قانوني كشورهاي عضو ميباشد و داراي شخصيت حقوقي مستقل است. قوانين و مقررات اين سازمان خدشهاي بر قوانين داخلي اعضا وارد نخواهد كرد.فصل دوم ٭ اهداف ماده(2) اهداف سازمان عبارتند از: 1- ارتقا سطح پزشكي قانوني كشورهاي عضو به بالاترين سطح استاندارد و مطابق موازين شرع مقدس اسلام 2- ترويج و تقويت تبادلات علمي و فني در بين اعضا 3- ارايه استانداردها، راهكارها و دستورالعملها در زمينه فرآيندهاي مربوط به پزشكي قانوني و ايجاد وحدت رويه در كشورهاي عضو تا حد امكان 4- تصميم گيري و ارايه راهكارهاي مناسب در مورد چالشهاي جديد در زمينه پزشكي قانوني 5- كمك به اصلاح ساختار پزشكي قانوني در كشورهاي عضو در چهارچوب قوانين داخلي 6- ايجاد فرصتهاي آموزشي و پژوهشي براي اعضافصل سوم ٭ تشکيلات اساسی سازمان ماده(3) اركان اصلي سازمان عبارتند از: 1- رياست عالي 2- هيئت اجرايی الف) معاونت آموزشی ب) معاونت پژوهشی ج) معاونت اداری و مالی د) معاونت توسعه و پيگيری 3- دبيرخانه دايمي 4- مجمع عموميتشكيلات فرعي با تصويب مجمع عمومي امكانپذير خواهد بود. ماده(4) رياست عالي سازمان بنابر توافق اعضا در بيانيه امان به طور دايمي برعهده جناب آقاي دكتر سيد شهابالدين صدر ميباشد. ماده(5) مجمع عمومي مركب از رؤساي پزشكي قانوني كشورهاي عضو بوده و وظيفه تبيين سياستهاي كلي و خط مشي سازمان را بر عهده دارد. هر كشوري كه به عضويت سازمان در ميآيد ميتواند يك نماينده در اين مجمع داشته باشد. ماده(6) جلسات مجمع عمومي حداقل هر دو سال يكبار در كنگره پزشكي قانوني كشورهاي اسلامي برگزار ميگردد. برگزاري جلسات فوقالعاده به درخواست رييس مجمع يا نيمي از اعضا مجمع امكان پذير ميباشد. ماده(7) رييس پزشكي قانوني كشوري كه ميزبان كنگره پزشكي قانوني كشورهاي اسلامي می باشد تا زمان برگزاري كنگره بعدي رياست مجمع عمومي را برعهده خواهد داشت.ماده(8) زمان و مكان برگزاري كنگره بعدي توسط مجمع عمومی در هر کنگره تصميمگيري می شود. ماده(9) تمام مصوبات و آييننامههاي سازمان بايد به تصويب مجمع عمومي و تأييد رياست عالی(يا نماينده رسمی ايشان از بين اعضاءمجمع عمومی) برسد. ماده(10) دبيرخانه موظف است آييننامه نحوه تصميمگيري در جلسات مجمع عمومي را تدوين نمايد. اين آييننامه پس از تصويب در مجمع عمومي قابل اجرا ميباشد.ماده(11) دبيرخانه دايمي سازمان كه از اين پس دبيرخانه ناميده ميشود در تهران مستقر ميباشد و رييس آن توسط رياست عالي سازمان با نظر مجمع عمومي به مدت چهارسال تعيين ميگردد. انتخاب مجدد رييس دبيرخانه بلامانع است. عزل وي قبل از پايان موعد مقرر با نظر مجمع و رياست عالی امكانپذير است. ماده(12) ساختار تشكيلاتي دبيرخانه با پيشنهاد رييس دبيرخانه و تصويب مجمع عمومي تعيين خواهد گرديد. ماده(13) با توجه به استقرار دبيرخانه در جمهوري اسلامي ايران طبق سند جداگانهاي قرارداد مقر بين سازمان و دولت جمهوري اسلامي ايران منعقد خواهد گرديد. ماده(14) زبان رسمي دبيرخانه عبارت است از فارسي، عربي و انگليسي. تمام مكاتبات به اين سه زبان صورت خواهد گرفت. استفاده از زبانهاي ديگر با تصويب مجمع عمومي امكان پذير خواهد بود. فصل چهارم
٭ اعضاء: ماده(15) تمام كشورهاي اسلامي (اعضا سازمان كنفرانس اسلامي) ميتوانند به عضويت اين سازمان در آيند. كشوري كه مايل به عضويت در اين سازمان است بايد درخواست كتبي خود را به دبيرخانه ارسال نمايد تا پس از تصويب در مجمع عمومي اجرايي گردد. ماده(16) سازمان ميتواند به منظور ارتقا سطح علمي و بنيه مالي يا هردليل ديگري كه در جهت اهداف سازمان باشد از بين سازمانها و اشخاصي كه در زمينههاي كاري مرتبط با سازمان فعاليت مينمايند عضوگيري نمايد(به عنوان ناظر بدون حق رأی). ماده(17) سازمان ميتواند با كشورهاي غيراسلامي يا سازمانها و اشخاص به منظور پيشبرد اهداف خود قرارداد تعاون و همكاري منعقد نمايد. ماده(18) سازمان در زمان برگزاري مجمع عمومي يا هر زمان ديگر كه تشخيص دهد ميتواند از نمايندگان سازمانهاي دولتی و غيردولتي يا اشخاص حقيقي فعال در زمينه فعاليت سازمان دعوت به همكاري نموده و يا به عنوان مجرب يا مشاور به جلسه دعوت نمايد. فصل پنجم ٭ بودجه ماده(19) بودجه سازمان از محل حق عضويت اعضا، مساعدتهاي مالي سازمانها و دولتهاي اسلامي و فعاليتهاي در آمدزا با تصويب مجمع عمومي تأمين ميگردد. مقدار حق عضويت کشورهای مختلف مبتنی بر شرايط خاص آن ها به پيشنهاد رياست عالی و تأييد مجمع عمومی تعيين می گردد.فصل ششم ٭ خروج ماده(20) هر عضو سازمان ميتواند درخواست كتبي خروج از سازمان را به دبيرخانه تحويل نمايد تا پس از پرداخت تعهدات مالی خود تا پايان سال عضويت و موافقت مجمع عمومي از سازمان خارج گردد.فصل هفتم ٭ تفسير و تعديل
ماده(21) اگر در تفسير هريك از مفاد اين اساسنامه اختلاف نظري بهوجود آيد مرجع تفسير كميته حقوقي دبيرخانه خواهد بود. ماده(22) تغيير و تعديل اساسنامه تنها با تصويب مجمع عمومي امكان پذير خواهد بود. |
| Next > |
|---|
معرفی سازمان
| آشنايي با سازمان |
| اساسنامه |
| رياست |
| معاونين سازمان |
| مديران دبيرخانه |

